De groeiende kracht van de community

Via Erwin Blom kwam ik bij dit interview met Yme Bosma, business development & partnerships manager van Hyves terrecht.

Yme Bosma van Hyves over de succesfactoren van een community (en meer!):

Het interview
Een mooi en vooral erg interessant interview over onder andere creativiteit, social networking, communities, het ‘nieuwe’ web, mobiel internetten en ga zo maar door. Ook komen social networks zoals Hyves in het bedrijfsleven aan bod.

Dit laatste is een puntje wat mij recent ook nog eens te binnen schoot. Yme heeft het vooral over de voordelen die dergelijke mogelijkheden en dus social networks ook het bedrijfsleven kunnen bieden. Meer mogelijkheden om met je medewerkers kennis te verzamelen en tot iets concreets te komen. Meer contact, samengebracht, beschikbaar voor de organisatie.

Onderwijs versus bedrijfsleven
Zo vertelde Indira Reynaert een keer over haar toepassing van Hyves in het onderwijs. De kracht van het integreren van het communicatieplatform in het dagelijkse patroon van de studenten. Dit lijkt mij voor een deel gelijkwaardig aan een bedrijf met medewerkers. Discussies die relevant zijn voor het bedrijf zullen echt niet stoppen wanneer om vijf uur de deur dicht gaat. Is dit niet de betrokkenheid waar menig management zo hard om staat te schreeuwen?

Mijn mening is dan ook gelijk aan die van Yme en met mij vele anderen. Faciliteer je medewerkers in hetgeen wat ze graag willen gebruiken om discussies te voeren, te communiceren met elkaar. Hieruit komt een grote berg informatie waaruit je veel kunt halen wat je altijd al hebt willen weten. Waardevolle informatie, zonder dat het je erg veel geld kost. Je medewerkers zijn, erg cliche maar waar, je bedrijf!

Bedrijfsleven versus social networking
Veel bedrijven zijn alleen erg huiverig voor al dit soort dingen binnen een bedrijf. Hyves is natuurlijk (nog) erg prive gericht, en op dit moment een minder goed voorbeeld. Maar het is wel een vorm van netwerken, en er zitten genoeg mensen in deze groep die een (kleine) bijdrage zouden kunnen leveren in het bedrijf, zonder dat ze het ook maar in de gaten hoeven te hebben. Zo ook bijvoorbeeld Twitter. Je krijgt er een enorm professioneel netwerk mee tot je beschikking voordat je het in de gaten hebt. Maar zo op het eerste oog lijkt het vaak wel een chatbox. Dat is in veel bedrijven dus echt een grote no-go.

Begrijpelijk, als er niet goed mee om wordt gegaan. Maar waarom zou dit niet gewoon moeten kunnen. Sowieso ben ik een erg voorstander van Instant Messaging, al is het alleen al voor interne communicatie. Het is zo handig voor korte vragen, en je krijgt bij aanwezigheid vaak meteen antwoord. Bij afwezigheid blijft het netjes staan en krijg je dan antwoord. Instant dus, wat e-mail weer niet heeft. Verder is het in mijn ogen ook kortzichtig om het priveleven in combinatie met werk gelijk als slecht te betitelen. Wellicht dat daar ook wel mensen in zitten die juist wel een toegevoegde waarde kunnen hebben met een kleine tip. Van de andere kant werkt het ook hier door, wanneer dit gecombineerd is, ben ik ook niet te beroerd om wanneer ik na 5 uur op iets stuit dit te laten liggen tot de volgende dag. Het mes snijdt dus wederom aan twee kanten.

De (eeuwige?) discussie
Het is en blijft een discussie waarin twee standpunten zijn. Voor, of juist tegen. En die stap moet je durven maken. Je medewerkers moeten ook bekwaam zijn om zelf hun grenzen te bewaken. Echte prive dingen moeten niet gaan overheersen in het bedrijf, en het bedrijf moet niet overheersen in je priveleven. Een balans die je moet vinden dus, net als dat het bedrijfsleven een balans moet vinden in dit soort dingen. Naar de toekomst kijkend denk ik dat je die stap wel moet maken, omdat het simpel gezien niet tegen te houden is.

Leave a Reply